Auteur, theatermaker en docent Lara Taveirne blikt terug op haar jeugd in een warm nest, de woelige maanden van Wolfs verdwijning en de nog woeligere jaren na zijn dood. In dat verhaal probeert ze haar rol te vinden, als schrijver en als zus. Zo maakt ze haar eigen reis, een zwerftocht van rouw, niet op zoek naar verklaringen, maar naar lichtpuntjes in de duisternis.
Lara Taveirne is naast schrijfster van romans zoals ‘Wolf’, ‘Pluto’ en ‘De kinderen van Calais’ ook theatermaakster en docent. Voor haar is taal het uitgelezen middel om herinneringen opnieuw tot leven te wekken – een manier om het verleden tastbaar te maken en vast te houden. Haar meest recente werk, Wolf, vertelt het aangrijpende verhaal van haar broer die in 2012 spoorloos verdween.
Lara Taveirne (1983) studeerde af in de Germaanse Talen met een thesis over liefdesverdriet. Jarenlang werkte ze als theaterregisseur. Pas in 2014 durfde ze voor haar grote liefde te kiezen: literatuur. Voor haar debuutroman 'De kinderen van Calais' (2014) kreeg ze de debuutprijs.
Lara is docent aan het Koninklijk conservatorium in Antwerpen, waar ze het vak 'schrijven' geeft aan de opleiding Verhalen & Maken. Ook is ze docent spel- en verteltheater aan conservatorium in Brugge.
Zij geeft ons toegang tot haar schrijvende hoofd. Hoe is de liefde voor het geschreven woord ontstaan. Welke rol spelen boeken en verhalen in haar leven. De rode draad in haar vertelling is het verhaal van haar broer Wolf en de impact van zijn dood op haar literaire werk.
Zij groeide op in een bruisend gezin met vijf kinderen. De jongste, Wolf, verdwijnt op zijn achttiende. Een halfjaar later wordt zijn levenloze lichaam gevonden in een bos in Lapland. Onder zijn kleren vinden de speurders zijn dagboek, het verslag van zijn laatste reis naar het noorderlicht.
Lara blikt terug op haar jeugd in een warm nest, de woelige maanden van Wolfs verdwijning en de nog woeligere jaren na zijn dood. In dat verhaal probeert ze haar rol te vinden, als schrijver en als zus. Zo maakt ze haar eigen reis, een zwerftocht van rouw, niet op zoek naar verklaringen, maar naar lichtpuntjes in de duisternis.
Wat Lara en Wolf gemeen hebben, dat is dat ze zich altijd blind laten leiden door verbeelding en de drang om verhalen te vertellen.
Tussendoor leest Lara uiteraard passages voor uit haar werk.